Aşikârın İzine Düşen İnsan

Allah’ım…
Sen ne kadar yakınken,
Ben seni o kadar uzak sandım;
Nefesimdeyken bile,
Uzak ülkelerde aradım.

Gözümün önündeydin,
Gözüm kapalıydı;
Kalbimin kıyısındaydın,
Kalbim kadkatı.

Bu kadar aşikârken gizli bildim,
Bu kadar içindeyken yok sandım.
Kuşun kanadında bile adın yazılıydı,
Ben göğü izledim,

Şimdi anladım:
Bir ömrün bütün gururu
İki saniyelik pişmanlığa sığabiliyormuş.

Gizlenen sen değildin,
Görmeyen bendim.
Kendi gölgemi gece sandım,
Kendi sesimi sessizlik bildim.

Ey her şeyden daha açık olan sır,
Ben sırra körmüşüm.
Ey varlığı varlığımın içinde duran,
Ben kendime sağırmışım.