Gerçek, umduklarımız değil, yaşadıklarımızdır.
Âteş-i sûzân elinden yandı aşk pervânesi.
Bâd-ı pür-nâlân-ı aşkından harap dil hânesi.
İntizâr eyler şu gönlüm hasretinden yâr-i cân!
Nerdesin ey serv-i bâlâ, boş gönül kâşânesi?
Nev-bahârım geçti sensiz derd-i hicrânın ile;
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Hocam tebrik ederim.Ben okuldan öğrencinizim.9/e sınıfından bütün şiirlerinizi okuyorum.Yenilerinide bekliyorum.
Saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta