Bin sekiz yüz doksan dört yirmi beş Ekim’inde
Dünyaya gözlerini açtın Âşık Veysel’im.
Sivrialan köyünde lale, gül ekiminde,
Etrafına neşeni saçtın Âşık Veysel’im.
Baban Ahmet çiftçiydi, Karaca’ydı lakabı,
Annen Gülizar Hanım bambaşkaydı adabı,
Çekingen adımlarla sesiz ve ürkek
Bir gün uzaklardan bir giz gibi geldin
O büyülü şarkılarını söyleyerek
Gençliğimi geri getirdi ellerin
Sundun paha biçilmez güzelliğini
Devamını Oku
Bir gün uzaklardan bir giz gibi geldin
O büyülü şarkılarını söyleyerek
Gençliğimi geri getirdi ellerin
Sundun paha biçilmez güzelliğini




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta