Dost diye sarıldı, yar diye baktı,
Özündeki sevgi sel gibi aktı,
Biraz nüktedandı, şendi, şakraktı,
Aşskın mızrabını tuttu Veysel’im,
Ardına bakmadan gitti Veysel’ım.
Gizli, saklı, bırakmadı söyledi,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
