Yazmak Sevdası 1960
Aşığımsın, Veysel’imsin.
Kara toprak canım dedin.
Dostlar hatırlasın dedin.
Hatırlamak azdır seni,
Kalbimizde yaşaman varken.
Sazın asılıdır, çalınmak ister,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta