Onun gözleri Nur'a bakıyordu;
Güneşe, yıldızlara ne gerek.
O, her yerde cenneti görüyordu;
Ağaçlara, kuşlara ne gerek.
Sabırlıydı toprak gibi;
Acı yakar, o, şükrederdi.
Yandıkça türkü söylerdi.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Güzel ifade etmişsiniz yüreğinize sağlık.
Benim de Aşık Veysel'e isimli bir şiirim var
okurmusunuz.
Sevgilerimle
MEHMET ALİ ŞAHİN
tek kelimeyle muhteşem....
aşık veyseli tanımak ve yaşamak onun yaşadıklarını kalp gözüyle gördüklerini..
herşeyile mükemmel bir çalışma..
teması gibi
kutluyorum
selam ve saygılar
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta