1952 - Mechul (hos geldi sefa geldi)
Karayı severdi Aşık Veysel,
Onunla sevişmişti hep.
Hep kara yaşamıştı.
Bir gün ebedi aşkının,
adını da kara koydu.
O kara ona sadık olan,
Ebedi sevgiliydi.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Derin derin etkileyen dizeler, hemşehrimin kalemine sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta