Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
bilmiyorum daha önce şiirine Maşuk u alan oldu mu ! Bizler hep aşkınardına düştük ve çok zaman maşuk bir yetim gibi kaldı kenarda. Ne elimizi uzattık ne varlığiından haberdar olduk.
Maşukun dilince yazılmış bu şiirde biraz sır var gibi. Söylenmek istenen yada anlatmak istenilen her neyse kelimelerin arasında gizli kalmış. Yada sayın Bektaş yüreğinden ip uçları göndermiş...
yakışmışta hani....
yüreğinize sağlık ...
Mustafa Çelebi ÇETİNKAYA.®
////////*S*E*V*D*A*Z*A*N*////////
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta