Konuştu bir kuş gagasıyla
Ağzından dökülmüş azizlerin ruhuna
Konuştu bir çocuğun güzel edasıyla
Bir baharın bilmem kaçıncı günüydü
Hamit yaramazın tekiydi
Ve o konuştu bakarak yüzüme
Arşın söylediği gibi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta