Aşık Ali ve Özlem ( Düet) Şiiri - Murat ...

​(Âşık Ali):
Gözümün nuruydu, gönlümün tacı,
Yıllar oldu bitmez bu derin acı.
Yollar mühürlendi, vuslat çok acı,
Gurbet elde geçti, ömür dediğin.
Q
(Özlem):
Pencerem önünde güller kurudu,
Hasretin dumanı göğe yürüdü.
Yüreğimi ince bir sızı bürüdü,
Gel artık ey Ali’m, soldu gençliğim.
Q
(Âşık Ali):
Dağlar aramıza ördü duvarı,
Feryadım inletir koca diyarı.
Gönül kuşum bekler o nazlı yârı,
Dizimde derman yok, bitti dermanım.
Q
(Özlem):
Yollara bakmaktan gözüm yoruldu,
Sana olan sevdam bende kor oldu.
Kaderin kalemi bize zor oldu,
Vuslatı mahşere koydu sevdiğim.
Q
(Âşık Ali):
Sazımın telleri isyan sadası,
Bu aşkın bitmiyor hiç can yakası.
Ecel şerbetidir ayrılık tası,
Kavuşmak hayali, tek tesellimdir.
Q
(Özlem):
Mektuplar yetmiyor, sözler yarım bak,
Saçıma erkenden düştü beyaz ak.
Geleceksen gel de, şu ateşi yak,
Sensiz bu dünyada yok mu bir yerim?
Q
(Âşık Ali):
Gurbet elde bülbül gibi inlerim,
Rüzgâr esse yârin sesin dinlerim.
Bitecek bu hüzün, diner gamlarım,
Yolum sana çıkar, sabret ey canım.
Q
(Özlem):
Yedi iklim geçse, bin yıl beklense,
Aşkın vuslatı her gün eklense.
Geleceğin günü rüyam söylese,
Yollarını her gün güllerle örerim.
Q
(Âşık Ali):
Kaderin ağları bir gün çözülür,
Ayrılık defteri kökten bozulur.
Seninle bir ömür baştan yazılır,
Bayram olur bize, o vuslat günü.
Q
(Özlem):
Hasretin ateşi sönmeye mahkûm,
Gönlümün sarayı seninle meskûn.
Gel de bitsin artık şu sessiz hüküm,
Gözümdeki yaşı ellerinle sil.
Q
(Âşık Ali):
Sazım bugün başka vurur mızrabı,
Aşıyoruz artık zorlu azabı.
Dürdük en sonunda hicran kitabı,
Kavuştuk demeye geldim Özlem’im.
Q
(Özlem):
Gönül kapım açık, eşiğim nurlu,
Aşkımız sayende artık onurlu.
Geçmişin yükünü attık, huzurlu,
Yüreğimde bahar, hoş geldin Ali’m.
Q
(Aşık Ali_Özlem)
Murat gardaş der ki; murat alındı,
Vuslatın türküsü göğe salındı.
Sevenlerin kalbi huzura bandı,
Güneş doğdu artık, bitti kıyamet.