Aşık Ali ve özlem 2 (düet) Şiiri - Murat ...

Aşık Ali:
Bahçemde açılan gonca gülümden
Gayrısına bakmam yemin ederim.
Senin sevdan düşmez asla dilimden
Ölüm gelse bile seninle derim.
Q
Özlem:
Yolların tozuna kurban olduğum
Hasretin narıyla her gün dolduğum.
Sen benim ömrümde huzur bulduğum
Gönül sarayıma sultan ederim.
Q
Aşık Ali:
Yüce dağ başında duman gibisin
Şu yaralı kalbe derman gibisin.
Sen benim alnımda ferman gibisin
Canımı yoluna kurban ederim.
Q
Özlem:
Sözlerin bal gibi damlar özüme
Sürme diye çeksem iki gözüme.
Bir gün olsun bakmaz isen yüzüme
Dünyayı kendime zindan ederim.
Q
Aşık Ali:
Gözlerin denizdir, bakışın derin
Gönlümün içinde başkadır yerin.
Yeter ki yüzüme bir kere gülümse
Söner ateşi de bütün dertlerin.
Q
Özlem:
Sana bağlamışım ben bu canımı
Seninle süsledim her bir yanımı.
Felek dahi gelse ayırmaz bizi
Yoluna adadım tüm dermanımı.
Q
Aşık Ali:
Kerem Aslı için yandı kavruldu
Mecnun’un külleri çöle savruldu.
Bizim bu aşkımız dillerde destan
Yürekler sevdayla pişti yoğruldu.
Q
Özlem:
Elimde kınam var, başımda yazma
Mezarım kazsan da aşkımdan vazgeçme.
Senden başkasını görmez bu gözüm
Gönül kapısını ellere açma.
Q
Aşık Ali:
Gümüş eyer vurdum doru atıma,
Haber salın aşirete, zatıma.
Özlem’im geliyor dünya evine,
Cenneti sığdırdım her katıma.
Q
Özlem:
Al duvağım şafak vakti büründü,
Vuslat yolu gözlerime göründü.
Senin sevdan ile bunca sene ben,
Yüreğimde bir tek ismin korundu.
Q
Aşık Ali:
Köyün meydanına kazan kurulsun,
Hasretin mührü de bugün kırılsın.
Seninle girdiğim bu kutlu yolda,
Bütün yorgunluklar yere serilsin.
Q
Özlem:
Kınam yakılınca parlar ellerim,
Şükürle duaya döner dillerim.
Ali’m senin gönül toprağındayım,
Bundan sonra orda açar güllerim.
Q
Garip Murat (Mühür):
Garip Murat söyler, dinleyin sözü,
Sevdayla birleşti iki can özü.
Ali’yle Özlem’in sönmesin feri,
Gülerek kapansın ömrün son güzü.