Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
ŞAİR’İN KENDİ KALEMİNDEN:
Ey! Sevgili Halkım bana bu Âşıklık mahlasını sizler verdiniz. Âşık Ali olarak sizinle doğdum, sizinle yaşadım sizinle büyüdüm, sizinle uyudum sizinle uyandım, sizinle ağladım, sizinle güldüm, sizinle üzüldüm, sizinle neşelendim, sizinle çalıştım sizinle yoruldum. Sayenizde şair ve yazar oldum. Ben çağlayancerit’ in eli, dili, teli, aşığı Ozan’ı şairi, Yazarı ve muhabiriyimdir.
Ben aşığım, ben ozanım demiyorum bu iki ismi bana siz halkım layık ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!