sabahları gece eyledim gözlerim uyanık uyumayı dertdi kendime dost eyledim.Aşk kendime dert eyledim umutun ümitsizliğe dönüştüğü yerleri kendime mesken edindim meskenleri dertle meskenleri aşkla oraları senle süsledim sevgilim ben düşerken ümitsizliğe seni ümitlerle süsledim seni mutluyken düşledim.Düş işte böyle ümitsizce senle süslü meskenlerde gezerken kendimi senli düşlerde doyurdum.Ben açtım ümide,ben açtım aşkın ateşine,ben açtım sana doymak ne mümkün doyulurmu bu güzelliğe ay bile doyamazken ben nasıl doyarım ki o güzelliğe
'Aman gelme' dedim, bak geldin işte
Dünyaya meylin var, 'beşer'sin bebek
Bir bilsen dünyamız neyin nesidir
Ayırır ağzını işersin bebek.
Kimisi su katar içtiğin süte
Devamını Oku
Dünyaya meylin var, 'beşer'sin bebek
Bir bilsen dünyamız neyin nesidir
Ayırır ağzını işersin bebek.
Kimisi su katar içtiğin süte




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta