Rüzgar estikçe iki ağacı ayırır ya,
acımam..
Tesellim,
yapraklardır ayrılan kökler aynı temelde kalır.
Malumdur bütün sonlar,
bütün sonlar ta en başta yazılır.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




güzel bir anlatım....kutlarım...atıl kesmen
tebrikler güzel olmuş
İşte bu !!!!! ŞİİR.
Barış Aluk.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta