Bir kâğıt ve bir kalem yeter sanırsın
Hayatımın resmini çizmeye.
Beklentilerim ve kırgınlıklarım silgin olur,
Başköşeye de derin yürek acılarımı oturtursun.
Ama resmin hep eksik kalır,
Sende bilirsin!
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta