Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Unutmak mı? ne çare..
Öyle ki o asi Rüzgarlarla gelip ciğerlere çekilen cam kırıkları gibi dir bu acı.
Her solukta kanatır,
Kelâm diye kan damlar kalemin ucundan.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta