uzun uzun sacları al al yanakları zeytın gıbı gozlerı vardı
bırde hıc gulmeyen suratı aksılıgı hatırımda kalan
guzellıgıne dıyecek soz yok
hele boyu, selvı gıbı duruyordu
oylesıne zarıf oylesıne narındıkı
dokunmaya korkarsın kırılacak dıye
ama o aksılıgı bırbaska cekıcı kılıyordu yazgulunu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




akıcı ve duygu yüklü çalışmanızı severek okudum...kutlarım sevgi dolu yüreğinizi......selam ve saygılarımla..ibrahim yılmaz.
Yazgülünün güzelliği sizin gönlünüzü okşamış, asi bir kız gibi görünsede onun kızgınlığı bile sizin sevginizi körüklemiş gibi görünüyor. Gözl anlatımdı tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta