Akşam gölgeler uzardı sokak lambalarının ışığında
Yağmur yağardı sessizce usul usul dışarda
Kaybolurdu yazdıklarım buharlı camların buğusunda
Kelimeler yağmur olup yağarken yüreğimin odalarına
Dolup taşardı gözlerimden damla damla
Takılır kalırdı yarım kalan cümlelerim
Düğümlerdi yokluğun boğazımı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta