Asi dünya
Bu gün aydınlığın içinde karanlıktayım ben.
Hayal olmuşum yok olmuşum,ezseniz öldürseniz;
Ne fayda,ne faydam var size.
Yorgun düştü bedenim isyan eder beynime.
Yoruldu gözlerim güleyim der ağlamak yerine.
Ben bir yalnız kadın sendromu yaşıyorum bedenimde.
Yıkılmak,ezilmek her gün biraz daha
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları
Devamını Oku
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları




Ben değil bana hayatı zehir edenler utansın.
Ekmegime göz dikenler.
İnsanlığa degil madeye önem verenler.
Güçsüzü ezmeye çalışanlar.
Yaşama olgumu elimden alanlar utansın
Sen asi dünya sen utan bana bunca acıyı yaşatın..
UTANSIN BE KARDEŞ UTANSIN.KALEMİNİZE SAYGILAR.
Karanlık olan Dünya bizlerin bakışlarıyla aydınlanır. Biz ne kadar ışıkla bakarsak o kadar aydınlanır. O zindan edenler şimdi utanmasalar da bir gün utanırlar. Ezmeye çalışanlar bir gün ezilirler fakat o yükün altın dan asla kalkamazlar. Ekmeğe göz dikenler bir gün bir dilim ekmeğe muhtaç kalırlar fakat o ekmeği alınan onlara bir dilim ekmek değil ziyafet sunarlar. Mısralarınızı tebrik ederim fakat isyan değil şükür gerektir bizlere vesselam. Abdülkadir Kalay
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta