Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Ben değil bana hayatı zehir edenler utansın.
Ekmegime göz dikenler.
İnsanlığa degil madeye önem verenler.
Güçsüzü ezmeye çalışanlar.
Yaşama olgumu elimden alanlar utansın
Sen asi dünya sen utan bana bunca acıyı yaşatın..
UTANSIN BE KARDEŞ UTANSIN.KALEMİNİZE SAYGILAR.
Karanlık olan Dünya bizlerin bakışlarıyla aydınlanır. Biz ne kadar ışıkla bakarsak o kadar aydınlanır. O zindan edenler şimdi utanmasalar da bir gün utanırlar. Ezmeye çalışanlar bir gün ezilirler fakat o yükün altın dan asla kalkamazlar. Ekmeğe göz dikenler bir gün bir dilim ekmeğe muhtaç kalırlar fakat o ekmeği alınan onlara bir dilim ekmek değil ziyafet sunarlar. Mısralarınızı tebrik ederim fakat isyan değil şükür gerektir bizlere vesselam. Abdülkadir Kalay
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta