ASİ DALGA
Yıkılmışken eski bir harabeyi andıran yüreğim
O bedbaht gecelerde çaresiz sensizliğim
Kör bir karanlık, derince bir hüzün
Huzursuzluk çöker içime
O pervasız, patavatsız sözleri
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta