Gök kuşağı gibisin
Yeşil pembe
Karadenizin hırçın dalgaları gibisin
Suskunluğun fırtına
Ne denizde canlı bırakıyorsun
Ne de taşın üstünde taş
Çığlığım falezlerde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




gönül , göz görmesede bilir, hisseder
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta