Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
bir orontes hayranı ile daha karşılaşmak büyük şans, merhaba..
Asi kelimesi üzerine güzel bir deneme, Kerkük hoyratlarını çağrıştırıyor.
Asi nehri ile yapılan benzetme de yakışmış.
Kaleminize bereket...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta