Ekim ayları gelince bulaşıklar, sesler ve ötekiler
böbreklerimizden sızarak buzlu bir sabah bırakırlar üstümüze
hatırlarız orda kıravatlarımızla
bin çocuk ezikliğinden yapılma kalıntılarımızı.
Asfalt ki ayıplamıştır bizi
siyah, geceli, ışıksız bir kadının ardından.
rüzgar ne zaman değmişse yelelerimize
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta