İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
bu şiiri diğerlerinden çekip alıyor ve başköşeye koyuyorum.
değişik bir yaklaşım...
Her şiirinizde olduğu gibi yine tebriklerimle, saygılar...
çizgiyi kim aşmış kim ki o deli
giden mi bulunmuş boş bahçelerde
korurum bilirsin kendimden seni
duru akışta aktıkça çoğalan bir şiir...kutlarım
Ne yazık ki ezilir çiçekler beton yığınlarına. Ve hala unutulmuş bir duvarda toprak arar başını uzatıp gülümsemek için doğaya. Varsa tabi. Tebrikler kardeşim, sevgilerimle.
rap müzikte kullanılabilecek bir ses, söz ve dize ritminiz var. şiirinizi okurken bir taraftanda rap müzik formunda söylemeye çalıştım.gerçekten de o tarz bir müziğe gider ve çok da hoş olur. saygılar...
her dizesinde ayri bir tat.tebrikler yüreginize.sevgilerimle
keşke öyle olsa hayat..
süregitse dümdüz bir çizgide
düşünce ufku derin; insanı bir yerden alıp başka diyarlara götüren bir şiir... yüreğiniz ve kaleminiz dert görmesin... tebrikler...
Çok anlamlı ve içtenlikli bir çalışma.Kutlarım Sayın Suat Seymen.
Mürsel Adıgüzel
Bu şiir ile ilgili 46 tane yorum bulunmakta