O bir kâğıt
Defalarca silgiyle silinmiş hunharca
İzlerin ayak sesleri birbirine geçmiş, gri
Ama inatla yırtılmayan
Bir de üzerine ağlanmış, kurumuş, ağlanmış tekrar tekrar
Biraz dalgalı ama hiç de buruşuk değil
Yazıyor kendini defalarca aynı sayfaya
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta