Gözlerimden akan yaşlar,
Hüzün dolu gecenin bağrını ıslatıyor.
Bir çocuk sesi, sessizliği yırtıyor,
Aldırmadan hüzün ve geceye inat.
Sende mi aşamıyorsun engelleri,
olunca dağ gibi?
Aşmaya çalışıyorum, aşarak yaşamalıyım,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta