Gözlerimden akan yaşlar,
Hüzün dolu gecenin bağrını ıslatıyor.
Bir çocuk sesi, sessizliği yırtıyor,
Aldırmadan hüzün ve geceye inat.
Sende mi aşamıyorsun engelleri,
olunca dağ gibi?
Aşmaya çalışıyorum, aşarak yaşamalıyım,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta