Bülbül bile gülden nefret edince
Ötmez olur bad-ı saba yelinde
Kovan boşalır arısı gidince
Kurulur örümcek ağı ıssız yerlere
Asaleti bazen itte ararlar
Sadık mı diye onu elden sorarlar
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta