İki tür insan var hayatta kanımca,
İnsanlar ve asalaklar,
İnsanın gerekliliği kişilik ve bedenken,
Asalaklarin kişiliğe değil,
Yasamak icin baska bedene ihtiyacı vardir.
İnsan erdemli olarak yaşamak için onca uğraşırken,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta