Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Xanım, bu cenaplar özgeye yanmağa çoğ merağlıdırlar. Bunların çoğu eynidır. Goy yansınlar.
Mene gulaq asarsan dert etme, keyine bax.
Üreğin dert görmesin.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta