anımsadım…uyku sonrası kızgınlığın
küfürler bir şarkıya dönüşürdü sesinde
yağmur sularıyla arınırdık aşklardan
açılırdı güllerden kapısı yalnızlığın
neydi üstümüzden hiç gitmeyen karanlık
her kadın sessizliğe benzerdi biraz
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta