Ne diye saklanıyorsun ağaç kovuklarında,
Çık dışarı, uç enginlere doğru,
Dağları, yolları, denizleri bırak ardında,
İmrenerek baksınler ardından.
Ne diye oturuyorsun, köşe başlarında,
Ayağa kalk ve koş, sonsuzluğa doğru,
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta