atelleriyle ayakta zorlanıyor ruhum;
zamanın taşlı tarlasında yalpalıyorum.
arzunun buzulçağı kuşölümleri çoğaltan.
ayazda öylece gözlerinle kalıverince sen
nefesim dondu tam kalbinden öpecekken.
ses geçirmez bir boşluk; ölümün kör eden bilgisi
ağır aksak yürüyüşüme bir tek yalnızlık
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta