Güneşin doğuşu mu daha sahi
Yoksa içimde kopan belirsizlik fırtınası mı
Bilmiyorum, bir cevabım yok
Yine de durduramıyorum ruhumun ağlamasını
Yola çıkmış gibi hissediyorum bazen
Bazen, sanki yolun sonuymuş gibi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta