Nâdanı terk etmedin yârânı arzularsın,
Hayvânı sen geçmedin insânı arzularsın.
“Men arefe nefsehû fakad arefe Rabbehû”
Nefsini sen bilmedin Subhânı arzularsın.
Sen bu evin kapusın henüz bulup açmadın,
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Aşka Düş
Zühdünü ko, aşka düş ehl-i cenan etsin seni
Piyr-i aşka kulluk et canane can etsin seni
Bir zeman bülbül gib efganın ağdır göklere
Şol kadar kıl naleyi kim gülistan etsin seni
Ar u namusun bırak, şöhret kabasından soyun
Giy melamet hırkasın kim ol nihan etsin seni
(....) Niyâzi-î Mısrî
tasavuf ki insanı tasavvur.
nedensiz nedenlerle.
güzel insan bunlar
Söze gerek yok dize gelmiş dil
Akmış ruh olmuş daha ne olsun
Yüze gerek yok göze olmuş gül
Kokmuş mis olmuş daha ne olsun
Saygılar sevgiler üstada
..))
kendimizi gördük şiirde
hariçten gazel okumakla olunmuyormuş...!
oysa hep ben der
esir ederiz benliğimizi nefsimizin arzularına
üstad gönlünü kaptırmış ne diyelim, yüreğine sağlık
Bu şiir ile ilgili 65 tane yorum bulunmakta