Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Değerli yorumunuza çok teşekkür ediyorum muhterem KAFKAS. Sizin de sağlığınıza, ömrünüze bereket diliyor gözlerinizden öpüyorum. Allah'a emanet kalın.Selam ve sevgilerle... (Aksakal)
1938... maşallah... hayırlı ömürler dilerim dedeciğim... senin yaşına geldiğimiz de bizler de acaba hala şiir yazabilecek miyiz, kim bilir...
Değerli yorumunuza çok teşekkür ediyorum muhterem KAFKAS. Sizin de sağlığınıza, ömrünüze bereket diliyor gözlerinizden öpüyorum. Allah'a emanet kalın.Selam ve sevgilerle... (Aksakal)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta