Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Değerli yorumunuza çok teşekkür ediyorum muhterem KAFKAS. Sizin de sağlığınıza, ömrünüze bereket diliyor gözlerinizden öpüyorum. Allah'a emanet kalın.Selam ve sevgilerle... (Aksakal)
1938... maşallah... hayırlı ömürler dilerim dedeciğim... senin yaşına geldiğimiz de bizler de acaba hala şiir yazabilecek miyiz, kim bilir...
Değerli yorumunuza çok teşekkür ediyorum muhterem KAFKAS. Sizin de sağlığınıza, ömrünüze bereket diliyor gözlerinizden öpüyorum. Allah'a emanet kalın.Selam ve sevgilerle... (Aksakal)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta