Bazen insan bir yağmur tanesinde, bazen hoyrat uçan bir kuşun kanadında, bazende yitik bir şiirde arar kendini..
Ararda bulamaz bir türlü..
Sohbet biter, sohbet başlar. Bir yerden bir yere hengamenin ucu bucağı kesilmez. Durağı olmayan bir masivada döner durur insanoğlu..
Tıpkı bir dönme dolap gibi..
Nereye gittiğimiz meçhul, ne olduğumuzsa muamma..
Yarın diye düşlediği insanın belki ezelde yazılan bir nokta..
Nokta ki, ezelde ecel ile dünyaya vurulan okka..
Sokakta karşılaştım.
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Devamını Oku
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta