İstemem ne mevki, ne para, ne pul
Benim de küçücük bir evim olsun,
Girince avludan önü çeşmeli,
Bahçeler içinde bir yarim olsun.
Ekmeği mutluluk katığı sevgi,
Penceremin perdesi turuncu rengi,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta