Okyanuslar mürekkep olsa da yetmezdi
Arzuhalimi kaleme almaya.
Biçare kalırdı ferfigan eden çırpınışları yüreğimin,
Umutsuzca yeis eden kaderime.
Kainatın bestesini ben yapsam,
Güftesini de sen, sessizce ve utangaç.
Ne müderrisin ilmi yeterdi bu aşkı anlamaya,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta