Seni düşünüyorum ,uykum kaçmış.
Kimbilir nerelerdesin? Hangi alemde?
Belki şimdi gün ışığı yakıyor.
Belki de geçmişi düşünüyorsun.
Belki İstanbul'u özlüyorsun yada ilk aşkını.
Hiç keşke diyor musun? ya da boş ver diyorsun.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta