Arzu Alhan Şiirleri - Şair Arzu Alhan

Bizim ne kadar
Şimdiye kaldı?
Bir azcık.

Benimle yaşar
Kör acımağım

Çay; pagoda gibi.
Onu fırtına'dan sonra içiyorsun
Sevinç katmak istendiği zaman
Göklerin loşluğuna.
Çay taneler; demliğin gövdesiyle çakıyor.
Kaynayan su.

Özgürlük;
Yemekten daha değerli.
Sevgili insan;
Herkesten.
Dünya barışı;
Vatanlardan üstün.

{*Şi'ra - gece gökyüzündeki güzel parlayan bir yıldızdır.}


Şira'nın altında
Bir İstanbul'um var.
Kocaman güzergah

Mart ayı - yedi don giyin!

***

Siberyalı; soğuk seven değil, dışarı kalın ve sıcak giyinmeyi bilendir.

Süe Mey - Kar Eriği çiçeklendi.
Mart'ta bahçede çadırın yanında
Nemli dallar; yosunlu taşların yakınında
Japon kızıl akçaağacın
Geçen yıldan beri kararan yaprağı
Karides şeklinde kıvrılmış.

Dantelli pelerin
Yine güreşte yırtılmış.
Sen; hayatta olduğumu dedin,
Bu böyle yazılmıştır kaderde.

Sabah; zor alıyor nefesini benden.

Senin kim olduğunu biliyorum.
Fakat ben bilmiyorum nerede.
Ya kurtuluş için
Ancak yalan - tek doğrudur.
Benim ben olmadığımı
Bilmediğin zamana denk,

Yeni Yıl, Yeni Yol, Yeni Yel.
Aşkım gel, eşim gel, kocam gel!
Yüce El yardımıyla olsun
Kurtuluş, özgürlük ve zafer.

Arzu Alhan.

Mavi gezegen, mavi gezegen,
Hayat bahçesi, tek cennet görünen.
Dünya (veya - Yer) uzayda dönüyor.
Şi'ra 'nın yönüne hareket ediyor.

Turkuaz oksijen, okyanus mavisi