Gecenin bir vakti saclarimi oksayarak estin bir rüzgar gibi,
simdi hep o vakti bekler oldum geceleri
belki geldin yine, oksadin saclarimi,
belki bir buse bile biraktin beklerken uyudugum bir anda dudaklarima, uyumus kalmissam alismisken beklemeye yoluna,
kacirdim belkide yakalayamadim o bir vakitlik ani, yakalayamadim gölgeni bile
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




tebrikler harika
ne diyem tebrikler duygu seli çağlamış.. başarılar saygılar
çok gözel yazmışsın tşk
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta