O gezmelerin vardı ya parmak uçlarında tenimde
Hala durur izleri silmeye kıyamadım
Ben öyle sevdim ki senin yollarını
Başka bir şehre vallahi sapamadım
Şimdi sadece karla örtülmüş yüreğimde
Bir küçük patikaya muhtaç baharı özlerken
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta