ARYA’YA VEDA
Bir mısra bir cümle belkide kitap olursun ruhumun kaleminde.
Gözlerinde yağmur, buğulu bugün, sanki gelincik tarlası
Dudakların bükülmüş kızılcık kırmızı.
Kıblemde beliren yüzüne hatıralarım yansıyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
