ARYA
Sen yoktun Arya!
Güneşin kızılca ateşi yakıyordu ilikleri,
Kızıl güller yürüyordu ruhumun damarlarında ve kızıl günler…
Sen yoktun Arya!
Küçük bir çocuğunun göz bebeklerinde seyrediyordum siluetini,
Fesleğenleri hırpaladıkça kokun dağılıyordu burnumun canına ve iliği boşalıyordu ruhumun…
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Duygu dolu güzel bir şiir. Tebrikler.
Efsane,Ah Arya...Böyle mi olacaktı bu talihsiz veda...
Yüreğinize sağlık çok güzel bir şiir.
Teşşekkür ediyorum.
Çok etkileyici, yüreğinize sağlık
Teşşekkür ediyorum.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta