ARYA
Sen yoktun Arya!
Güneşin kızılca ateşi yakıyordu ilikleri,
Kızıl güller yürüyordu ruhumun damarlarında ve kızıl günler…
Sen yoktun Arya!
Küçük bir çocuğunun göz bebeklerinde seyrediyordum siluetini,
Fesleğenleri hırpaladıkça kokun dağılıyordu burnumun canına ve iliği boşalıyordu ruhumun…
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
