Ayak bastığım gün çok ürpermiştim,
Hiç görmemiştim, dar yollar öylesine.
Kahveye girdik iki arkadaş, hayret etmiştim
Yoktu çayı karıştıracak kaşık, aradım nerede...
Bakamıyordum Efkâr lokantasından aşağı,
Başım dönüyor, gözüm kararıyordu.
Yola düşen gölgemin,
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Devamını Oku
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,




EVET HOCAM ZORDUR AMA GÜZELDİR BENİM MEMLEKETİM
KUTLUYORUM SİZİ SAYGIMLA
Efkar lokantasında hamsi tavalamasıyla seni yad edeceğim sevgili konuk...
BİR ARTVİNLİ OLARAK GÜZEL ŞİİRİNİZİ VE SİZİ KUTLUYORUM....SELAMLAR....
Efkar tepesinden aşağı bakmayı özledim... Memleketimi özledim... İnsanlarının sıcaklığını özledim... Artvin hiç özlenmez mi?
Memleketim için yazan yüreğine selam olsun Altay bey... Sevgi ve saygılar...
Doğa. Sade. Güzel..Çarpıcı.. Yapaylık yok.. Ve onu doğal gören insanı böyle çarpıyor işte.. Öyle bir dostluk, öyle bir uyum gerçekleşiyor ki, sanki özünü bulmuş gibi.. Ki o öz, doğallık.....
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta