İşte sabah kahvesinden kalan bir buse
Onu da almaya gelirler elbet, fakat kimde
Kimde kaldı bir nebze mutluluk ki alınsın
Ve kimde kaldı ki bu cesaret bu mutluluğu alabilsin.
Heyhat, sözlerle bir liman aramakmış rüya,
Ki bu en derin sularda dahi gülebilmekmiş
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta